Tagarchief: Planet Mu

Ital Tek – Nebula Dance

Toen Ital Tek (Alan Myson) zijn eerste album uitbracht bij Planet Mu kon hij nog een dubstep producer genoemd worden. De muziek was zweverig en ietwat afstandelijk, maar de ritmes onthulden waar hij thuis hoorde. Of misschien toch niet. Twee jaar later, op Midnight Colors, was er namelijk weinig meer over van de dubstep. Het was glitch-hop met sprankelende melodieën geworden. Met het nieuwe album Nebula Dance maakt Myson opnieuw een flinke sprong.

Die verschuiving in Myson’s sound komt niet geheel als een verrassing. De Gonga EP van vorig jaar confronteerde ons er op brute wijze mee. De melodieën die bij Ital Tek altijd de hoofdrol speelden waren vrijwel afwezig, en de focus lag plotseling bij harde footwork ritmes. Op Nebula Dance zijn de melodieën gelukkig helemaal terug, nu op deskundige wijze om de uptempo ritmes heen gesponnen. Op tracks als ‘Steel Sky’ en ‘Solar Sail’ glijdt de percussie gedwee mee met de glooiende synthscapes. ‘Human Version’ en ‘Intercruise’ combineren dansbare beats met heerlijk effectieve melodieën, en ‘Gonga’ is nog altijd een ronkend dansvloermonster.

Het is bijna jammer dat de inspiratie voor Nebula Dance zo overduidelijk lijkt te komen van Planet Mu’s twee hoogtepunten van de afgelopen jaren: Machinedrum’s Room(s) en Kuedo’s Severant. Jammer, omdat het niveau van deze platen (nu al klassiekers) eigenlijk niet geëvenaard wordt. Maar Myson is niet klakkeloos aan het kopiëren. De retro-futuristische synth-sound à la Kuedo is niet geheel ongekend in Ital Tek’s werk en past eigenlijk prima bij zijn melodieën, die weinig gelijkenis vertonen met het weemoedige werk op Severant. Footwork is al langer een favoriete inspiratiebron voor producers, en op Nebula Dance heeft het zijn plaats. Al met al presenteert Ital Tek een verzameling prachtig afgeronde, melodische tracks die stuk voor stuk staan als een huis. In dat opzicht bouwt het album prima voort op Midnight Colors, en hoewel Nebula Dance niet zo memorabel is als die twee klassiekers van zijn labelmaatjes, blijft het een prima album.

ITAL TEK “Human Version” (Planet Mu) by SamplerMagazinechile

Een reactie plaatsen

Machinedrum – Room(s)

Elektronicaveteraan Travis Stewart, beter bekend als Machinedrum, hoeft zich al lang niet meer te bewijzen. Hij begon ooit in de IDM scene met een eerste release bij Merck, maar heeft dat genre intussen achter zich gelaten. Zijn laatste voorname werk was Want to 1 2, een geprezen album vol abstracte hiphop. Op zijn nieuwe album bij planet mu gooit hij het weer over een heel andere boeg.

Voor Room(s) haalde Stewart inspiratie uit recente trends in de house scene. Qua sound wordt er veel geleend van UK funky en vergelijkbare stromingen, waaronder het gebruik van typische kapotgeknipte vocals en autotuners. Zulke samples zijn volop aanwezig op Room(s): er gaat vrijwel geen minuut voorbij zonder verminkte stemmen. Maar Stewart maakt zich deze ingrediënten geheel eigen. De complexe en uitvoerige ritmes hebben weinig met house te maken, maar zijn herkenbaar voor Machinedrum fans. Hetzelfde geld voor de elegante melodieën. Room(s) is intens en levendig, en soms zelfs catchy. Het ingewikkelde percussiewerk en andere, subtielere ingrediënten worden helaas vaak naar de achtergrond gedreven door de vocale geluidsklompen. Toch zijn het juist die elementen die Room(s) doen uitstijgen boven dat wat al is gedaan.

Je kan niet anders dan bewondering hebben voor het feit dat Stewart’s albums keer op keer totaal anders klinken, en toch zulke gestroomlijnde en vlekkeloze producties zijn.

11 reacties

Boxcutter ontsnapt aan dubstep

Boxcutter was altijd een dubstep buitenbeentje (op Eclectro werd hij zelfs al eens de Amon Tobin van dubstep genoemd) en schudt met z’n nieuwe album Dissolve definitief het dubstep juk van zich af.

De futuristische sounds van weleer zijn grotendeels verdwenen en hebben plaats gemaakt voor flarden funk, lo-fi sounds en oldschool 808 drums, opgelost in Boxcutter’s voortdurende drang zichzelf te vernieuwen.

Is Boxcutter’s ontsnapping een weldadige bevrijding of een noodlottige sprong in het diepe? Oordeel zelf.


9 reacties

Voorpret van Bibio en FaltyDL

Persoonlijk vind ik snippets luisteren nou niet de meest ideale manier van opwarmen voor een albumrelease. Doe mij dan liever maar één complete track ofzo. Niettemin mag je je voordeel doen met de minuutjes muziek hieronder van de op stapel staande albums van Bibio en FaltyDL.

Bibio’s Mind Bokeh verschijnt 28 maart op Warp.

FaltyDL’s You Stand Uncertain verschijnt 14 maart op Planet Mu.

4 reacties

24-uurs muziek van Oriol Singhji

Als we de lovende reacties op de interwebs mogen geloven is Oriol Singhji met zijn vorige maand op Planet Mu verschenen debuutalbum Night and Day een serieuze kanshebber voor een hoge notering in menig jaarlijstje. Met een frisse combinatie van soul, jazz, funk, disco en diepe house heeft deze geboren Catalaan een zwoel en vrolijk zomeralbum afgeleverd, waarmee het bijzonder goed vertoeven is onder de palmboom of parasol.

Vanaf de eerste klanken van de openingstrack Joy FM waan je je op een warm en idyllisch bounty eiland en dat gevoel weet Oriol het hele album vast te houden. Jaarlijstjesmateriaal of niet, hiermee kom je de rest van de zomer wel door, en ook op regenachtige herfstdagen zal het aanstekelijke geluid van Night and Day voor een zonnetje in huis zorgen.

Luister naar de tracks The Process en Coconut Coast voor een uitgebreide kennismaking met één van Planet Mu’s hardst komende nieuwe artiesten.

The Process by oriol

Coconut Coast by oriol

3 reacties