De avant-rap-act Shabazz Palaces uit Seattle is het vehikel van Ishmael Butler, die eerder actief was in Digable Planets en Cherrywine. In 2009 oogstte hij lovende kritieken met enkele ep’s vol experimentele rap. Of Light And Shabazz Palaces leverde hem zelfs een deal op met het alternatieve rocklabel Sub Pop. Dat geeft al aan dat we niet met een doorsnee rapper te maken hebben. Sterker nog: Butler is geen rapper, maar een experimentele electrocomponist die ook rapt. Bepaald geen klein verschil. Met Black Up laat hij wederom zijn talent en avontuurlijke inslag zien. Binnen het rap- en hiphopgenre is net als binnen de elektronische muziek een groeiend aantal variaties ontstaan. Zo valt er ook voor mensen die niet zo van een eindeloze woordenstroom over een drum-en-baslijn houden inmiddels aardig wat te halen in de crossovergebieden, waar rap gemixt wordt met rock, pop, soul of elektronica.

Zo speelde de ietwat vergelijkbare rapper Doseone zich al in de kijker met de experimentele hip hopgroep Themselves. Ook het muzikaal erg interessante Shabazz Palaces beweegt zich in dit crossovergebied. Butlers gruizige lage stem en wacky elektronica doen in het eerste nummer vermoeden dat je met een kloon van Tricky van doen hebt. Mis! Hij blijkt al snel een heel eigen gezicht te hebben. De teksten zijn nog leuk ook. Geen gepronk met bitches ‘n’ ho’s en vette auto’s. Wel speelse kritische noten richting ‘corny niggers’. Black Up is een waar luisterfeestje, met een plots opduikende heerlijk jazzy zangeres of duimpiano. De plaat is een aanrader voor fans van Prefuse 73, maar met slechts 26 minuten wel aan de korte kant. Goody, wat smaakt dit naar meer! Op de vpro-luisterpaal is de plaat nu te horen.