Tagarchief: elektronica

5 jaar Lowriders = feest! Vrijkaarten! Gratis mixen!

Al jaren zijn Eclectro en het Rotterdamse Lowriders-collectief de dikste vrienden. Onder de bezielende leiding van Ruwedate en SIMcommander biedt het platform al jaren vooruitstrevende dubstep, bass en ander moois op geluidsdragers én podia in het land.

En het is feest! Lowriders bestaat namelijk 5 jaar, en om dat te vieren is er op 1 en 2 juni een weekend lang feest in de Worm. Topstukken als Om Unit, Dabrye en Roel Funcken bezoeken dan dit prachtige podium in het centrum van Rotterdam, aangevuld met het kleine leger dj’s uit eigen stal. Vrijdag staan elektronica, house en dubstep centraal, terwijl de zaterdag ingeruimd is voor vooruitstrevende hiphop.

Klinkt goed? Hell yeah! Speciaal voor Eclectro heeft eindbaas Ruwedata een promomix van het festival in elkaar gedraaid. In een dik half uur hoor je op eclectische wijze de kopstukken van Low Fest voorbijkomen.

Daarnaast mogen we 2×2 kaarten voor dit festival weggeven. Hebben? Plaats een reactie (ongeacht wat), en donderdag trekken we willekeurig 2 winnaars.

Download Ruwedata – LOW festival mix (mp3)

Intro: Squeaky Lobster – Aarnivalkea
Dabrye – Hyped-Up Plus Tax
Dabrye – Game_Over
Om Unit/ Kromestar – Solar Cycle
Sam a la Bamalot- Snap Crackle
Squeaky Lobster – Flying_Rupees
Halp – Field
Distal – Coke Bottle
Funckarma – Hawking radiation
Acre – Ghatt
Sduk – Oahshens ft. Starkey
Distal feat DJ Rashad – Behold The Jungle Bootleg
Myor (Coco Bryce) – String Stunts
Phillip D Kick – Adam f – circles (footwork edit)
Krampfhaft – I Needed You (Om Unit Remix)

Een reactie plaatsen

Win ticket & cd van live elektronica-act Aucan

Houthakkers en heiers opgelet: donderdag 29 maart staat de Italiaanse live elektronica/noise/rock-act Aucan (denk Battles versus Health versus Fuck Buttons) in Paard van Troje. In 2010 deed het drietal Dordrecht aan tijdens het Urban Explorers-festival, en wie daarbij was weet hoe bizar energiek en overrompelend de band live is. Let vooral op de drummer, en probeer hem eens – temidden van de meest ingenieuze ritmes – op een fout te betrappen. Succes!

In samenwerking met Paard van Troje geeft Eclectro Aucans laatste ep, DNA, én een ticket voor deze show weg. Winnen? Laat dan in de reacties bij dit bericht als de wiedeweerga weten tot welke actie jij wordt aangezet als je Aucan luistert. Je kunt reageren tot maandag 26 maart; die dag laten we weten wie de leukste inzending had en daarmee gratis naar Aucan gaat én de ep ontvangt.

Een reactie plaatsen

De poëzie van Zomby

Zomby is geen aardige jongen. Hij verschijnt regelmatig niet op de podia waarvoor hij geboekt is, wist in 2007 verbannen te worden van Dubstepforum.com voor het structureel uitschelden van de mensen die mp3′s van hem kochten, vloekt en scheldt vrolijk naar alles en iedereen op Twitter, en bedreigt remixers van zijn werk met de dood. Kortom: de ideale schoonzoon.

En toch heeft iedereen het over Zomby. De afgelopen weken was er geen gesprek over elektronica waarin niet aan hem gerefereerd werd. En terecht. Juli bracht hij namelijk Dedication uit, en dat is onverwacht een klasse apart. Where were you in ’92, zijn epigonische raveplaat uit 2008, paste een stuk beter bij dat profiel van nar: harde, opruiende ravestabs, breakbeats en sirenes gaan prima samen met verbaal om je heen slaan en schoppen.

Dedication is zo compleet anders dat je bijna gaat twijfelen of het nog wel dezelfde Zomby is. Het 16 tracks tellende album hangt ergens tussen Orbital, Ellen Allien & Apparat, Burial, Boards Of Canada, Autechre en Nathan Fake. Productioneel is het geen hoogvlieger. Zomby’s tracks zitten relatief eenvoudig in elkaar en staan niet bol van de technische hoogvliegers, subtiele details of onnavolgbare muzikale toeren. Ook de uitwerking laat te wensen over. 7 nummers duren nog geen 2 minuten, waardoor het album meer op een schetsboek dan een grootse expositie lijkt.

Dat hoeft gelukkig ook niet, want Zomby heeft zulke mooie melodieën bij elkaar geschraapt dat alle kritiek eenvoudig van Dedication afglijdt. Juist in die eenvoud, beknoptheid en voorspelbaarheid komen sommige nummers het beste tot zijn recht. Wat Zomby op die momenten doet, is een soort muzikale poëzie. Het hele verhaal wordt niet van kop tot staart beschreven en beperkt, maar er wordt een kader gegeven waarbinnen je je eigen verhaal kunt creëren. En net als de contouren van het beschreven landschap zichtbaar worden, verspringt het album alweer naar het volgende verhaal. Keer na keer laat Dedication je zo verbaasd en verrast als een gelukkiger mens achter.

Slechts 1 keer werkt Zomby een nummer volledig uit. Dat mag ook wel, want ‘Natalia’s Song’ is een plaat van gedoodverfde iconische waarde. Centraal staat een garage-achtige vrouwenstem die repeterend op een driekwartsbaslijn landt, uit de hoogte ondersteund door ijle synthesizers, terwijl een onrustig tikkende basdrum en machinaal doorwalsende hihatloop het geheel voorstuwen.

Dedication dus. Het is lang geleden dat ik zo veel moois hoorde op een elektronica-album. Deden we hier aan sterren, dan kreeg Zomby van mij de Melkweg.

11 reacties

Het aller-, aller-, állerbeste van Orbital

Dj Rich-Ears, eerder goed voor het aller-, aller-, állerbeste van Autechre, heeft zijn Perfect-mixserie uitgebreid met het aller-, aller-, állerbeste van, jawel, Orbital. Hij deed dit voor het Eerste Hulp bij Plaatopnamen-weblog (en tegelijkertijd voor Het Zesde Vlak), en dat levert een mooi overzicht op van de voor mij meest invloedrijke elektronica-act ooit. Niels Aalberts, de man achter EHPO, schreef daarnaast een gepassioneerde toelichting bij de 2 uur durende compilatie.

De grote vraag is natuurlijk of dit wel écht het beste is van Orbital. Nu is elke keuze arbitrair, maar ik weet wel zeker dat er er 1 plaat node mist: ‘Out there somewhere part 2‘. Ik heb beide broers Hartnoll mogen interviewen (hier met Paul, hier met Phil), en beide gaven aan dat dit eigenlijk dé plaat is die het beste definieert wat zij met Orbital voor ogen hadden.

Rest de vraag: wat nu? Na de opsplitsing in 2004 bleken bloed toch te gaan waar het niet kon komen, en dat betekende in 2009 een tour en in 2010 nog meer optredens én een nieuwe en zowaar acceptabele single met een dubbele a-kant: ‘Don’t Stop Me / The Gun is Good‘. Wie weet moet Rich-Ears dus over 10 jaar weer een hele nieuwe best of maken. Ik hoop het.

Perfect Orbital by Rich-Ears productions (download de mix via zshare)

“Van De-Grote-Vier-in-Dance die in de eerste helft van de jaren ’90 klassieke albums uitbrachten én de grote podia van alle Europese festivals onveilig maakten is, zeker op plaat, Orbital mijn favoriet. In tegenstelling tot Leftfield bleef het niet bij 1 legendarisch album en was het duo subtieler en melodieuzer dan zowel Underworld als The Chemical Brothers. En daarmee uiteindelijk ook tijdlozer. Verspreid over verschillende albums en 12″‘s staan meer klassieke tracks die ik nog regelmatig opzet en, geheel in stijl met iedere legendarische Britse band van de afgelopen 50 jaar (The Beatles, The Jam, Suede, The Smiths, Oasis), stopte de heren het beste soms doodleuk weg op een B-kant (“Halcyon & On & On”). Onbetwist meesterwerk is wat mij betreft In Sides, mijn favoriete album van 1996. Afsluiter op deze Perfect is de opener van die plaat, nog steeds een monumentaal eerbetoon aan een overleden vriendin. Als ik Orbital hoor schijnen de lampjes van de gebroeders Hartnoll me weer in de ogen en stop ik automatisch vingers in m’n oren, denkend aan het onwaarschijnlijk volume toen Satan Paradiso in knalde. Enjoy!”
- Niels Aalberts

Tracklist
1 Doctor Who [Version 2 with Samples] – Orbital & Dr Matt
2 The Saint – Orbital
3 Initiation [Orbital Remix] – Orbital
4 Time Becomes – Orbital
5 Lush [1926 Trancedance Mix] – Orbital
6 Farenheit 3D3 – Orbital
7 Beached (Long Version) – Orbital
8 Halcyon + On + On – Orbital
9 The Box (Vocal Reprise) – Orbital
10 Are We Here [Who Are They] – Orbital
11 One Perfect Sunrise – Orbital feat. Lisa Gerrard
12 Breaking and Entering – Orbital
13 The Girl With The Sun In Her Head – Orbital
14 Shadows – Orbital

11 reacties

Exclusief: Narrominded-labelmix door Marcelle van Hoof

Het Nederlandse label Narrominded en Eclectro zijn al langere tijd dikke vrienden, wat zich onder meer uitte in aandacht voor Hydrus, Living Ornaments en de Retro Retry-remixserie. Al langere tijd wilde Narrominded ook via Eclectro een exclusieve mix aanbieden waarin de volledige breedte van het label zijn elektronicacollectie langskomt. Goed nieuws: dat is met de hulp van dj Marcelle van Hoof gelukt!

Lees hieronder het verhaal van labeleigenaar Stijn Dissen hoe dat tot stand is gekomen en wat erin zit, ondertussen de mix zelf beluisterend met daarin werk van onder meer Legowelt, Kettel, Hydrus en Living Ornaments. Via de website van Narrominded kun je in aanvulling daarop nog schipladingen vol gratis mp3′s van de gedraaide artiesten binnenhalen.

Download Marcelle van Hoof – Narrominded labelmix (mp3)

Download:

marcelle-van-hoof Stijn Dissen: “We wilden voor deze Eclectro-mix graag met iets komen dat meerwaarde biedt boven zomaar een verzameling aan elkaar geplakte Narrominded-tracks. Daarom hebben we de hulp ingeroepen van dj Marcelle van Hoof, die we kennen via gigs in Amsterdamse zalen als Occii en OT301. In haar programma Another Nice Mess (tegenwoordig op dfm.nu), dat ze al meer dan 25 jaar maakt, presenteert ze in de geest van haar mentor John Peel de mooiste muziek in elk denkbaar genre.”

“In haar dj-sets gooit ze die vervolgens in de mixer, het liefst drie tegelijk. Het toverwoord is eclectisch, laat dat nu net ook een kenmerk van Narrominded zijn en…ja de naam van jullie site? Ze heeft ons niet teleurgesteld met deze licht chaotische mix, waarin haar selectie van de elektronische plank van de Narrominded-catalogus wordt ondersteund door onder andere Pandit Prannath, Listen With Sarah, Raymond Scott, muzikanten uit Ethiopië en Mali, een overslaande cd-speler en een originele Dampflokomotiv. Het is another nice mess!”

Tracklist
Hydrus – Mighty-Tally (Split LP #2)
Psychon – Drchicago (Slow Country For Old Men)
Living Ornaments – Rampetampen (Korrels)
Polycorn – Over Fire Island (Another Another Green World)
Kettel – Summer Hideout (Split LP #2)
Garçon Taupe – Huppy Capsule (Split LP #4)
Coen Oscar Polack – Geluiden Uit De Blauwe Kamer
Legowelt – Madeira Osprey (Split LP#4)
Hydrus – Delve (Interleaves)
Hunter Complex – Fashion Street (Hunter Complex)
Living Ornaments – Oliespatten (Split LP #1)
Fine China Superbone – 2 (Fine China Superbone EP)
Hydrus – Side View (Interleaves)
Accellera Deck – Feedback Song (Split LP #1)
Spoelstra – I’ll Come Running (Another Another Green World)
Psychon – Campdavidhasselhoff (Slow Country For Old Men)

3 reacties