Wiskunde en techno. Het is een niet al te daagse ontmoeting van twee diverse werelden met slechts één gelijkenis. Digitale elektronische muziek bestaat uit een verzameling van twee getallen waar in wiskundige vergelijkingen graag mee gegoocheld wordt. Het is door de zorgvuldige ontdekkingsdrang van wiskundige breinen dat computers en synthesizers werden ontwikkeld.
Die cursus burgelijke ingenieur hebben we aan onze neus laten voorbijgaan omdat wij nu eenmaal dieper in de nieuwste muziekschizzle doken dan in onze wiskundeboeken. Met de nieuwe reeks ‘Monad’ van het Duitse Stroboscopic Artefacts kunnen wij eindelijk onze ouders wijsmaken dat je ook in muziek geometrische logaritmes kan ontdekken.
Monad wordt namelijk voorgesteld als iets dat voortvloeit uit nummers, punten, lijnen, tweedimensionale entiteiten, driedimensionale entiteiten en lichamen die samenkomen in de vier elementen, aarde, water, vuur en wind, waaruit de wereld is opgebouwd. Qué? Ja hoor, Monad is gerelateerd aan zowel geometrische als kosmische objecten.
Te gek voor woorden? Inderdaad, en uiteindelijk draait het daar ook niet om. Monad is niet meer dan onder een mooie gesternte verstopte muzikale reeks van de lieverdjes van Stroboscopic Artefacts.
Zopas verscheen de bijdrage ‘Monad VIII’ van het duo Dadub. Een EP die volgens de bol van gekke woorden staande bijgevoegde persrelease volstaat met moleculaire, hyper-structuren, sonische cellen en dubby landschappen.
Wat wij wel weten (en snappen) is dat Monad een zoektocht is naar ‘het geluid’. In de handen van Dadub wordt dit steenharde, grauwe en intense techno. ‘Hadean’ is een sluimerende dansvloerbom die inslaat als een tientonner op een luchtballon. Het is claustrofobisch en direct. Een beschrijving die ook voor ‘Ilya’ en ‘Amnion’ opgaat. ‘Biopoiesis’ daarentegen is een meanderend van tinnitus vergeven ambient gruis.
Monad VIII [Stroboscopic Artefacts] by Dadub
Voor ‘Monad IX’, release 18/08, strikte Stroboscopic Artefacts niemand minder dan het nieuwste IDM-wonderkind Aoki Takamasa.
