De Top 10 van 2011 – Joost

1) ZOMBY – Dedication [4AD]

Dedication lijkt een kijkje in Zomby’s schetsboek: een aaneenschakeling van korte, plots afgebroken tracks, die samen het mooiste album van 2011 vormen. Syntharpeggio’s, geweerschoten, vrouwenstemmen en kartonnendozendrums vinden elkaar in een wonderschone wereld die altijd al bestaan moet hebben. Zomby zette dit jaar de deur voor je open..

2) OMAR-S - It Can Be Done But Only I Can Do It [FXHE]

Omar-S maakte zijn vierde en beste album tot nu toe. Hij jackt met stugge acidlijnen, voert trancey melodiën op, laat porno-sterren kreunen, zijn hiphopkant zien, speelt met dubtechno en pakt uit met piano-house. En met It Can Be Done But Only I Can Do It sleept hij daarbij ook de prijs voor Stoerste Albumtitel Van 2011 in de wacht.

3) SBTRKT – SBTRKT [Young Turks]

Het debuutalbum van SBTRKT, met een absolute glansrol voor zanger Sampha, klinkt als Massive Attack voor de 21ste eeuw: donker, droevig maar swingend en érg Brits.

4) ONEOHTRIX POINT NEVER – Replica [Software]

Uit een natgeregend treinraam staren naar traag langsglijdend polderlandschap en mistroostig je hoofd schudden gaat extra lekker met Oneohtrix Point Never op je koptelefoon. Op Replica voegt Daniel Lapotin samples toe aan zijn synthesizer-klanktapijten. Het resultaat klinkt minder vrijblijvend dan zijn oudere werk. Echt moeilijk wordt het echter nergens. Wel zo prettig tijdens het staren.

5) JEFF MILLS – Fantastic Voyage [Axis]

Jeff Mills maakte een nieuwe soundtrack voor Fantastic Voyage, een sci-fi film uit 1966 over reizen door het lichaam. Van de drie (!) albums die Mills dit jaar uitbracht, is Fantastic Voyage het spannends: meer dan twee uur (ambient)techno van de hand van de meester.

6) LEGOWELT – The TEAC Life [Strange Life]

“Raw as fuck autistic Star Trek 1987- Misty Forests- X-FILES,- DETROIT unicorn futurism made on cheap ass digital & analog crap synthesizers recorded in a ragtag bedroom studio on a TEAC VHX cassettedeck in DOLBY C with an unintelligible yet soulfull vivacity.” BELIEVE!

7) SULLY – Carrier [Keysound]

De combinatie van UK Bass, IDM en Footwork leverde dit jaar een paar mooie platen op. Kuedo was mij net te eenvormig, Machinedrum te volgeplamuurd om nog te swingen. Sully bewandelt de perfecte middenweg en laat genoeg ruimte in de tracks. Zo kan de bas zijn werk doen tussen melancholische melodieën, hyperactieve toms en opgepitchte samples.

8) TEVO HOWARD – Crystal Republic [Hour House Is Your Rush Records]

Tevo Howard’s Crystal Republic is een trip down memory lane voor de househead op leeftijd. Waan je in het Chicago van de jaren ’80, waar synthpopmelodiën, bubbelende acidlijnen, italo-basjes en Roland-toms samenkomen tot buitenaards mooie dansmuziek. Retro-as-fuck, maar onweerstaanbaar.

9) MIKE DEHNERT - Framework [Delsin]

Duits vakwerk van Dehnert, die in een uur de hele technogeschiedenis langs laat denderen zonder voorspelbaar te klinken: van Force-Inc.-achtige techhouse tot Tresor-style ravestabs, met oog voor details, een goed oor voor melodie en twee benen stevig op de dansvloer.

10) DRAKE – Take Care [Young Money]

Is het hiphop, R&B of gewoon popmuziek? Drake rapt en zingt in 18 pakkende tracks over liefdesverdriet en zijn eigen succes, begeleidt door toffe, fris klinkende beats. Het was natuurlijk hipper geweest om hier één van de mixtapes van The Weekend neer te zetten, maar Drake’s tweede album is minder pathetisch, beter in balans en maakte meer rondjes in mijn speler dan House of Balloons.