Eclectro is dood. Lang leve Eclectro!

Een nieuwe site, een nieuw gezicht. De afgelopen maanden zijn er achter de scherm van Eclectro flink wat dingen veranderd. Niet alleen hebben we nu een vers nieuw design door Eclectro-er ddaan (voor meer info zie hier), ook heeft er een machtswissel plaatsgevonden. Inge Janse geeft na vier bewogen jaren het stokje van hoofdredacteur over aan Roy Hessels. Voor de vele vrienden van Eclectro was deze wisseling al een paar maanden achter de schermen te merken, echter, met de livegang van de nieuwe site, is het tijd om terug te blikken. Te beginnen met het verhaal van Inge:

Eclectro ontstond in het voorjaar van 2007 op de vlonder van het ouderlijk huis. Ik was toen al een paar jaar actief met mijn eigen radioprogramma en weblog over elektronica, en had al doende een handvol webloggende soortgenoten leren kennen, zoals Condens, Project76 en Roowlant303. Ik zag veel liefde, veel passie, veel vernieuwingsdrang en heel veel plezier. Het bleef alleen allemaal eilanden die minder toeristen en aandacht ontvingen dan ze verdienden. Waarom niet al die eilanden met elkaar verbinden en zo in één klap een speler van formaat worden op het gebied van alternatieve elektronica?

Al snel bleek er veel animo voor het idee te zijn. In eerste instantie bleven de losse eilanden en Eclectro naast elkaar bestaan, maar al snel zagen de schrijvers de meerwaarde van het collectief en verlieten permanent hun eigen stek.

Het begin nam veel politiek met zich mee. Een muziekweblog anno 2007 was vaak vooral bezig materiaal illegaal aan te bieden. Omdat ik grootse plannen had wilde ik Eclectro vanaf het begin uit het juridische schemergebied houden. Ik ging ervan uit dat artiesten ons zouden waarderen en dat we vanzelf legaal materiaal zouden ontvangen. Ook stelde ik een redactioneel mantra in, dat eruit bestond dat elk bericht a: direct consumeerbaar materiaal bevat, b: meer biedt dan een linkdump alleen, en c: positief en enthousiasmerend is. Op die manier werd Eclectro een tussenvorm van traditionele, duidende journalistiek en het online fastfoodaanbod van links en geluid.

Direct vanaf het begin bleek hoe groot de potentie van Eclectro was. Zonder problemen konden we met onze favoriete artiesten samenwerken, als pers festivals bezoeken, succesvol en grensverleggend experimenteren met live audio en video, en veel bezoekers aan ons binden. Het concept Eclectro stond als een huis, werd gewaardeerd, en kon uitgebouwd worden met diverse noemenswaardige initiatieven. Het meest memorabel zijn de jaarlijkse verkiezing van de dancetrack van het jaar (met op zijn hoogtepunt dik 100.000 stemmen), de liveverslagen van de festivals Urban Explorers en TodaysArt, en de geweldige vrijdagavonden waarop we vanuit de zolder of kelder van dj’s live hun set lieten horen en zien.

En ze leefden nog lang en gelukkig? Nee, natuurlijk niet. Eclectro stagneerde om diverse redenen. Met de opkomst van sociale netwerken werd het steeds lastiger om nieuwe vrijwilligers te vinden, aangezien iedereen al zijn eigen distributiepunt en netwerk voor het delen van toffe muziek had. Ook de conceptontwikkeling bleef achter: waar we de eerste jaren harder dan wie dan ook innoveerden, vielen we langzaamaan terug in de rol van een traditioneel blog. Daarnaast werd het steeds moeilijker om boven het immer uitdijende maaiveld van het internet uit te komen. Dat zagen we ook terug in de bezoekersaantallen, die door de jaren heen langzaam terugliepen.

In mijn hoofd kwam daarom het einde in zicht. Ik had gedaan wat ik wilde doen: met liefhebbers een heel mooi platform neerzetten, bewijzen dat dit groot kon worden, heel veel leren over hoe je het beste met internet om kan gaan, en ongelofelijk veel mooie muziek leren kennen. In die jaren had ik een flink netwerk van artiesten, organisaties en labels opgebouwd, heel wat nachten doorgehaald met mijn collega-schrijvers op feesten en partijen, en regelmatig een klagende vriendin aan mijn bureau gehad als ik wéér iets voor Eclectro ging doen. Rock ‘n roll!

Er bleven 2 keuzes over: Eclectro stoppen en nagenieten van wat er was, of met een nieuwe hoofdredacteur doorgaan met de site. Na een overleg begin 2011 met de redactie bleek vrijwel unaniem dat de schrijvers door wilden met de site. Daarnaast meldde Roy Hessels, een groentje binnen de site, dat hij wel hoofdredacteur wilde worden. Dat kwam goed uit, want hij was net de persoon die ik wilde hebben: jong, onbevangen, enthousiast, positief en met een groot hart voor muziek.

Met een weinig weemoed en veel goede hoop neem ik daarom afscheid van Eclectro als hoofdredacteur. Ik geloof dat Roy Eclectro verder kan brengen door opnieuw te bekijken wie we als redactie zijn, waar we goed in zijn, waarom we verder willen, hoe we dat gaan doen, en wat daarvoor nodig is. Mede omdat ik geloof dat er nog veel moois te doen is blijf ik betrokken bij Eclectro als videomaker en schrijver.

Als laatste: in de ruim 4 jaar Eclectro heb ik erg veel superaardige mensen ontmoet die constant voor nieuwe energie hebben gezorgd. Het meest in het oog springend zijn daarbij oudgedienden Wilbert, Renier, Franek, Vincent en Joost, die me keer op keer hebben weten te verbazen met nieuwe ideeën en uitvoeringen daarvan. Bedankt!

Als afscheidscadeau mag ik trouwens van mezelf nog één keer onderstaande plaat laten horen. Gewoon, omdat het kan.