Biosphere – N-Plants

Vijf jaar na de veelgeprezen ambientplaat Dropsonde verrast de Noor Geir Jenssen met kraakheldere beats. N-Plants is uptempo, melodisch en daarmee een wat toegankelijker album dan Dropsonde. De eenzaamheid straalt nog altijd van zijn muziek af, maar wel op een andere manier. Verstilling heeft plaats gemaakt voor een repetitieve, nogal Duitse sound.

Hadden beats op het met dromerige klanktapijten gevulde Dropsonde sporadisch een rol op de achtergrond, op N-Plants spelen onvermoeibaar doorpulserende ritmes en synths een hoofdrol. De industriële sfeer roept een vergelijking met To Rococo Rot regelmatig op. Dit had saai uit kunnen pakken, maar het tegendeel is het geval. Wat een schoonheid! De fijnzinnige gelaagdheid waarmee Jenssen beats, synths en ruisgolven in verschillend tempo langs elkaar heen laat lopen levert een erg smaakvol geheel op. Contrasten tussen wollige synths in de verte en puntige ritmes op de voorgrond geven een sfeervol ruimtelijk effect. Is dit nog wel te volgen?

Schrijven over abstracte soundscapes is vaak net roeien zonder peddels. Geluid laat zich maar moeilijk vastpinnen met woorden. De componist en zijn motivatie om een plaat te maken lijken soms een bruikbaarder aanknopingspunt. Jenssen reikt met het thema Japanse kerntechnologie de recensent peddels aan die ongetwijfeld door het legertje muziekbloggers gretig aangegrepen zullen worden. Het drama van de misschien wel grootste kernramp in de geschiedenis, wat wil je nog meer? Maar pas op: voordat je het weet laat je je verleiden tot voor de hand liggende analogieën die leuk klinken (natuurkrachten, fabrieken en geigertellers), maar waar de lezer niets wijzer van wordt. (Zet gewoon die plaat op, mensen!) Wie wil er nóg een tekst lezen waarin een bepaald genre Scandinavische muziek wordt vergeleken met ijzige windvlagen door mistige Fjorden? Ik in ieder geval niet.

Blijft dat Biosphere met deze erg geslaagde plaat waarschijnlijk nog meer lof zal oogsten dan met Dropsonde. Wat de Japanse zinnetjes in Monju 1 en Fujiko betekenen? Geen idee, maar eenmaal ondergedompeld in deze prachtige futuristische klankwereld heb je geen betekenis nodig om te kunnen genieten van N-Plants. Bij preorder via Touchmusic krijgt u er nog de bonustrack Oma bij. Het prachtige artwork is reden genoeg voor aanschaf van een fysiek schijfje. N-Plants is nu volledig te horen op de vpro-luisterpaal.

    

Geschreven door op 23 juni 2011

Stripmaker en illustrator, woont en werkt in Oud Charlois, Rotterdam. Schrijft in de vrije uurtjes ook recensies voor www.zone5300.nl. en is medewerker van het Zone 5300 Agentschap dat bemiddelt tussen tekenaars en opdrachtgevers.


Iets op te merken of toe te voegen?

  • http://ruffrhythmz.com Statik

    Mooi stuk, mooie plaat ook. :)

    edit: N-Plants zal wel voor Nuclear Plants staan. De tracktitels lijken me de namen van kernreactoren (ze hebben / hadden er nogal wat in Japan).

  • http://www.ingejanse.nl/ Inge Janse

    Mooie recensie, mooie plaat deel 2. Ik ben erg onder de indruk van de langspeler. Het komt bij eerste beluistering een stuk trivialer over dan Dropsonde (vrijwel volledig vierkwarts ipv allemaal jazzy zevenkwartsritmes), zonder dat tegenstaat. Qua geluidskeuze doet het me soms zelfs denken aan de oude Autechre, met van die proto-synthklanken. 1 van de mooiste albums van het jaar tot nu toe.

  • http://www.eclectro.nl Renier

    Toffe plaat! Hij gaat weer een beetje terug naar de sound van z’n debuut Microgravity.

  • roowlant

    Prachtige plaat en goede recensie. Hij is inderdaad weer een stuk beter beluisterbaar dan de afgelopen releases. Overigens blijf ik het Cho Oyu album ook erg goed vinden

  • Pingback: Nieuwe CD van Biosphere N-plant « RobBlog

Over Eclectro

Eclectro biedt dagelijks nieuws, downloads, interviews, video’s en ander moois over vernieuwende dance en andere elektronische muziek. Daarnaast doet de website regelmatig live verslag van festivals en optredens, en biedt het een platform voor onbekende artiesten en dj’s om hun werk te promoten. Meer →

Eclectro op het web