De top 10 van 2009 – Inge

Een jaarlijst maken is 1 van de zwaarste bevallingen in een jaar. Keuzes maken betekent uitsluiten, en dat doet altijd pijn. Ook moet je de principiële keuze maken wat voor jaarlijst je opstelt: zijn het de platen die je het mooist vond, die je vermoedelijk het meest bijblijven in de komende jaren, die het vaakst gedraaid zijn, of die het meeste indruk op je gemaakt hebben?

Na het opstellen van de longlist werd al snel duidelijk dat een hiërarchische top 10 zinloos is. Hoe verhoudt dubstep zich tot metal? Is alt.country fundamenteel beter dan postrock? En beklijft experimentele jazz meer dan rock? Ik durf mijn vingers er niet aan te branden, en heb daarom ervoor gekozen om van 10 genres mijn favoriete album uit te zoeken.

Alt.country

Matt Bauer – The Island moved in the Storm

Nog altijd frustreer ik mezelf erover dat ik deze bouwvakkerstokkelheld gemist heb tijdens het Urban Explorers Festival. Gelukkig is er altijd het album nog, waarop Bauer zonder grote gebaren zijn country weet te condenseren tot pure Amerikaanse weltschmerz.

Ambient & experimenteel

The Gentleman Losers – Dustland

Als je dacht dat The Cinematic Orchestra en The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble alleenheersers zijn in het maken van fictieve soundtracks voor films, dan ken je The Gentleman Losers nog niet. De 2 Finnen zorgen van begin tot eind voor de auditieve omlijsting van een nog uit te verzinnen nieuwe film van David Lynch.

Dance

Röyksopp – Junior

Fenomenaal gevonden melodieën, modderdikke productie, een leger interessante gastvocalisten, een constant niveau én een handvol gru-we-lij-ke hits: Röyksopp doet het allemaal op Junior. Natuurlijk werd het album voor velen een kop van jut, maar dat zegt meer over de zuurgraad van de critici dan over het album.

Dubstep

Nosaj Thing -Drift

2009 was voor mij zonder twijfel het jaar van de melodieuze dubstep meets instrumentale hiphop, waarbij Nosaj Thing en Clubroot een keiharde strijd uitvochten over wie de mooiste langspeler in dit jonge genre mocht baren. Uiteindelijk wint Jason Chung op punten, want met tracks als ‘Quest’ en ‘Fog’ zou Drift weleens een iconisch album kunnen worden waar het komende decennium vaak op teruggegrepen wordt.

Hiphop

Speech Debelle – Speech Therapy

Ja, het album kent zijn zwakkere momenten, maar biedt tijdens de pieken wel de ideale hybride van hiphop, jazz, soul en pop. Hulde voor de jury die het aandurfde om deze underdog de prestigieuze Mercury Prize te geven.

Metal

Obscura – Cosmogenesis

Alhoewel het me al jaren niet meer lukt om een metalalbum van begin tot eind te beluisteren, weet de technische-deathmetalband Obscura genoeg interessante ideeën te presenteren om mij regelmatig Cosmogenesis uit de kast te laten halen. Natuurlijk mag de band hooguit in de schaduw staan van het Amerikaanse Death (waarvan frontman Chuck Schuldiner de bandnaam 8 jaar geleden wel érg letterlijk nam), maar aldaar staat Obscura nog altijd dichter bij het vuur dan menig ander band.

Pop

Lily Allen – It’s not Me, it’s You

Ze zingt cynisch, grappig, nonchalant, heeft de hulp gekregen van buitensporig getalenteerde producers, en wist zo zonder twijfel het beste popalbum van 2009 te maken. Kleine kans dat Allen ooit nog beter dan op dit album gaat presteren.

Postrock

Codes In The Clouds – Paper Canyon

Geen 30 minuten uitwaaierende composities met om de 7 minuten een climax, maar compact, helder en duidelijk. Codes In The Clouds doet niets opzienbarends, maar binnen het genre doen ze het érg, érg goed.

Rock

Placebo – Battle for the Sun

Een prachtig optreden tijdens Werchter deed mijn liefde voor Placebo nog verder groeien, maar ook zonder die ervaring had ik Battle for the Sun een slepend, episch, maar bovenal prachtig rockalbum gevonden. Zo gaat ‘The Never-Ending Why’, in al zijn kitsch, de komende jaren een plaat worden die je nog op veel begrafenissen hoort. Gelukkig maar.

Techno

Sean Deason – Dot & Etta’s Shrimp Hut

Een groeiplaat in optima forma van de technoveteraan uit Detroit. Ik val altijd voor de combinatie van solide beats en introverte melodieën, en dus wint Dot & Etta’s Shrimp Hut het goud in deze categorie.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

    

Geschreven door op 30 december 2009

Oprichter en redacteur van Eclectro met een zwak voor melodische en opruiende elektronica.


Iets op te merken of toe te voegen?

  • Pingback: Tweets die vermelden De top 10 van 2009 – Inge | Eclectro -- Topsy.com

  • http://www.eclectro.nl Beaumont

    Nooit gedacht dat jij zo’n slechte muzieksmaak zou hebben, Inge! :).

  • http://www.ingejanse.nl/ Inge

    @ Beaumont: knap he? Over welke platen wind je je het meeste op?

  • http://www.eclectro.nl Beaumont

    Met name Sean Deason (zeer middelmatig), Royksopp (way over-the-top hysterisch) en Placebo (altijd hetzelfde). De rest van de platen zijn wel aardig (Nosaj Thing, Lilly Allen) tot heel fraai (Gentleman Losers)of zijn onbekend bij mij.

  • Marieke

    Mooi lijstje (op Royksopp na, ben het wat dit betreft met Beaumont eens. Wat Sean Desaon betreft niet. Dat vind ik zo’n mooi, zachtaardig, melancholiek album). Nosaj Thing ken ik niet, maar dat duurt niet lang meer!

  • http://www.eclectro.nl Beaumont

    Mijn ‘brede’ top 10 van 2009 ziet er trouwens als volgt uit:

    Yagya – Rigning
    Atlas Sound – Logos
    Tomasz Bednarczyk – Let’s Make Better Mistakes Tomorrow
    Mocky – Saskamodie
    Grizzly Bear – Veckatimest
    Infinite Scale – Ad Infinitum
    Tara Jane O”Neill – A Ways Away
    Shackleton – Three EP’s
    Porn Sword Tobacco – Everything Is Music To The Ear
    Machinedrum – Want To 1 2?

    En mijn ‘guilty pleasure’ van 2009: Way Out West – We Love Machine

    Als ik naar mijn last.fm kijk dan zie ik:
    Sonic Youth, Can, Air, DFRNT, Sally Shapiro, Bibio, Jon Hopkins, Silkie, Lusine, Atlas Sound.

    Zo, ik heb mijn eindejaarsbehoefte weer kunnen bevredigen :).

  • Marieke

    oja, die Shackleton… fantastisch!

  • http://www.eclectro.nl Chente

    Zouden de heren van Obscura ooit hebben gedacht dat ze hier op Eclectro terug te vinden zouden zijn met één van de beste platen van 2009 (volgens Inge dan)?

  • http://www.ingejanse.nl/ Inge

    @ Chente: laat de band het maar niet horen. Ik ken de metalscene een beetje, en het laatste wat ze willen is geassocieerd worden met met personen of media die niet true zijn, en ik denk dat zowel Eclectro als ik niet aan dat criterium kunnen voldoen :)

  • http://www.ingejanse.nl/ Inge

    @ Beaumont: die Infinite Scale heb ik nooit meer kunnen achterhalen, dus daar ga ik met terugwerkende kracht achteraan. Yagya was mijn #2 op technogebied, maar Sean Deason wist meer bij mij los te maken (zie Marieke voor de argumentatie) dan Yagya. Daarnaast ben ik allergisch geworden voor regengeluiden die uit een sampler komen (ik hoop ook niet dat Burial dat nog vaker gaat doen).

  • Pingback: De top 10 van 2009 – Chente | Eclectro

  • Arcootje

    Jaja, niets dan goeds over de metalwereld!
    Tijd voor een beetje kleur bekennen in dat zwarte wereldje.
    Had toch verwacht dat je voor Tragedy van Caliban zou gaan, of heb je Utrecht te veel laten meespelen?
    Die Baumont. Mijn negatief. Of positief, daar wil ik vanaf zijn….

  • http://japjap.net Jap Jap

    Aardige lijst, wel een aantal extremen die ik er niet van je had verwacht ;) Dat maakt het wel weer interessant natuurlijk… Hier een overzichtje van mijn favorieten:

    http://www.last.fm/user/jasper.....op_30_2009

    (denk Jap Jap en Brin Liski even weg, die staan er natuurlijk tussen om via Last.fm wat extra aandacht te krijgen :P)

    De beste wensen!

  • http://japjap.net Jap Jap
  • http://www.ingejanse.nl/ Inge

    @ Arco: afgezien van de openingsplaat vind ik Tragedy weer erg veel van hetzelfde. Check die Obscura eens, wie weet vind je het wat (mits je vroeger Death ook tof vond).

    @ Jap Jap: Love 2 van Air vond ik bij eerste beluistering een bespottelijk slechte plaat. Moet ik het album nog een kans geven, gezien zijn positie in jouw top-30?

  • http://japjap.net Jap Jap

    Ik was in eerste instantie ook best teleurgesteld en had niet de moeite genomen het album een 2e keer te beluisteren. Omdat mijn vriendin Air erg goed vind toch nog een kans gegeven in de auto en er sprongen steeds meer nummertjes uit die toch wel lekker zijn… Misschien is het het vakantiegevoel dat er nu aan kleeft, maar ik vind het toch een redelijk album. Of ik het zou aanraden? Dat weet ik niet…

Over Eclectro

Eclectro biedt dagelijks nieuws, downloads, interviews, video’s en ander moois over vernieuwende dance en andere elektronische muziek. Daarnaast doet de website regelmatig live verslag van festivals en optredens, en biedt het een platform voor onbekende artiesten en dj’s om hun werk te promoten. Meer →

Eclectro op het web