Reacties op: TodaysArt 2008 in multimediale hoogtepunten

Door: Roeland

Roeland — Wed, 08 Oct 2008 10:44:29 +0000

fantastisch festival. afwisseling tussen performances, installaties en sets was prima. Wel even plannen waar je echt naar toe wilt, indien je niet ‘voor gesloten deuren’ wilt staan.

Door: Reznik

Reznik — Wed, 01 Oct 2008 16:13:24 +0000

Erg genoten van het festival. Vrijdag hoogtepunt: Loud E in de grote zaal van het Paard. In het begin rustig maar zelden zo lekker gedanst. Ook Lindstrom en Thomas waren goed te verteren. Voor de verandering vond ik het helemaal niet erg dat het rustig was in de grote zaal: dan kan er tenminste gedanst worden (bovendien is het goed om te zien hoe een lege zaal eruit ziet voor mijn optreden daar op 11 okt ;-) ).

Zaterdag moest ik eerst draaien in Amsterdam, daardoor het begin gemist. Later nog een zeer lekkere set gehoord van TLR. Jammer dat UR in de Rootz tegenviel.

Persoonlijk hoogtepunt: toen ik naar Amsterdam ging om op te treden kwam ik halverwege de Langweiligkeitbus tegen waar natuurlijk even een plaatje gedraaid moest worden:
http://www.youtube.com/watch?v=EqnCmvoFusg
(alleen eerste deel, gabber komt er bij mij niet in ;-) )

Door: Beaumont

Beaumont — Wed, 01 Oct 2008 15:53:45 +0000

@Treurwilg, het zegt niks over onze maatschappij. Of op z’n meest dat ‘de’ maatschappij niet bestaat. Ik vind dat je iets teveel vanuit het eigen perspectief redeneert. Je zou toch kunnen weten dat bij dergelijke grote festivals veel mensen kennismaken met zaken die ze nog nooit gezien hebben en deze daarom niet goed kunnen duiden. Twee TL-balken in een kelder, dat gaat volledig langs je heenals er verder geen duiding wordt gegeven. Verstilling is dan alleen voor de insiders gegeven…

Enfin, er zullen vast wel mensen geweest die ook getroffen zijn door verstilde schoonheid, ook al is dat in de fotogenieke vorm van een huizenhoge projectie.

Door: Marco Raaphorst

Marco Raaphorst — Wed, 01 Oct 2008 06:29:48 +0000

geweldig overzicht zeg! heel mooi gedaan zo. helaas kon ik zelf dit jaar niet aanwezig zijn.

Door: Medialandschap » Pablo Valbuena aandachtstrekker TodaysArt festival

Medialandschap » Pablo Valbuena aandachtstrekker TodaysArt festival — Tue, 30 Sep 2008 21:26:57 +0000

[...] op TodaysArt 2008 Op de site van Eclectro staat een recensie van de optredens tijdens TodaysArt. Geef het [...]

Door: Treurwilg

Treurwilg — Tue, 30 Sep 2008 20:52:18 +0000

Ik verliet met veel zwaarmoedige gedachten het festival-strijdperk zaterdag. Als dit de kunst van vandaag is, wat zegt dat dan over onze maatschappij? Er moeten dranghekken om een niet-interactieve installatie worden geplaatst om te voorkomen dat mensen er tegen schoppen omdat het ‘niets doet’. Dans moet plaatsvinden hangend aan enorme kabels boven een bouwput zodat er wél naar gekeken wordt. Het oplichten van het stadhuis door de projecties is indrukwekkend, maar vooral ook een foto-mogelijkheid voor vele gretige amateurfotografen. Eén van mijn meest tweepuntnullerige vrienden merkte op dat er zovéél foto’s op live-site van het festival werden gepubliceerd, dat weinig meer beklijfde. Het beeld zelf bedolven onder een grote stroom van zelf-documentatie.
Veel spektakel, veel media-momenten, weinig stil makende schoonheid. De Raster-Noton installatie in de kelder van de Nieuwe Kerk was een positieve uitzondering. Daar stond de gemiddelde bezoeker dan ook liever niet langer dan een halve minuut stil.
Desalniettemin tóch de moeite van het bezoeken waard, al is het maar omdat het festival je wel laat nadenken over wat er gebeurt, en waarom. En dat is toch ook wat waard.

Door: Inge

Inge — Tue, 30 Sep 2008 18:37:38 +0000

“Wat gebeurde er trouwens verder bij die White Line voorstelling naast een paar tl-balken?”

Nou, gewoon, zoals dat hoort, niets. Raster-Noton, je weet toch. Ja, er was wat geluid à la Ikeda in een vierkwartshumeur, maar dat was het. Oja, de intensiteit van het licht ging mee met de muziek.

Eigenlijk vond ik het juist hartstikke mooi, maar daar moesten mijn vriendin en Wilbert hard om lachen. De kunstbarbaren. Het mooie vond ik dat het licht onprettig was om naar te kijken, maar wel iets hypnotiserends had. Soms nam de intensiteit af (op basis van het geluid), en dat was prettig. Op die manier was het fijn kijken: visuele pijn werd afgewisseld door verlichting (no pun intended).

Door: Renier

Renier — Tue, 30 Sep 2008 18:34:02 +0000

Het leuke aan dit soort festivals is dat de andere kunstdisciplines buiten de muziek gewoon op straat te vinden zijn. De drempel om eens een dansvoorstelling of wat dan ook te bekijken zonder dat het je meteen 20 euro in het theater kost is gewoon niet aanwezig. Zo zie je dus als muziekfreak ook nog eens wat buiten je straatje :)

Ik keek erg uit naar Lindstrøm en Prins Thomas. Helaas waren er 2 factoren die de pret bedorven, nl. een erg lege grote zaal bij het optreden van beiden en een haperende laptop bij Lindstrøm. Desondanks wel hele goede muziek gehoord.
Ben Frost kende ik al wel, maar live heeft hij nog meer impact. Een soort Murcof maar dan iets minder subtiel. Zware drones en luide gitaarnoise in mooi contrast met zacht kabbelende melodieen.

Zaterdag kon ik niet gaan helaas, want een nacht lang dubtechno moet toch erg mooi zijn…

Wat gebeurde er trouwens verder bij die White Line voorstelling naast een paar tl-balken?

Door: Inge

Inge — Tue, 30 Sep 2008 18:04:35 +0000

Positief:
Erg veel dikke namen die ik graag een keer wilde zien, waaronder God is an Astronaut, Claro Intelecto, Deadbeat, Kettel en Andy Stott. Props voor de programmeurs!

De route Centraal Station – Paard stond helemaal in het teken van TA, met als visueel en energetisch hoogtepunt het Spuiplein. Zo blijf je constant in de festivalvibe, zonder het expliciet verteld te worden. Vooral de (voor ons verrassende) optredens van de singing tesla coil, muurprojecties en dansvoorstelling op het Mercure-hotel waren meer dan indrukwekkend.

Relaxed dat alle locaties dicht bij elkaar zitten. Vorig jaar was wel érg veel kilometers maken.

Geen gejank met muntjes of moeilijke uitsmijters, je was overal even welkom met je sneakers en muntgeld. Tenminste, als je er nog in kón (zie hieronder).

Negatief:
Soms dubbele programmering, waardoor je verplicht werd namen over te slaan. Dat is inherent aan een drukke programmering, maar het liet me toch soms met een wat vervelende smaak in de mond achter.

We stonden soms voor gesloten deuren, zoals bij Ben Frost, Dick Raaijmakers en Chunky Move. Bij een avontuurlijk festival vind ik gesloten ruimtes niet passen. Laagdrempeligheid is essentieel om het publiek de kans te geven nieuwe ontdekkingen te doen. Ik snap dat er brand- en andere voorschriften zijn, maar het blijft altijd een domper.

De danceprogrammering in de grote zaal op zaterdag was te veilig. Zoals ik al tegen collega Beaumont zei: als bij een avontuurlijk festival iedereen in de zaal blijft en danst, dan klopt er iets niet. Het was mij daar te glad en te makkelijk.

Claro Intelecto viel hard tegen. Saaie, Hawtin-eske minimal. Foei!
God is an Astronaut in de enorme Anton Philips-zaal was een gemiste kans. Ik heb 65 days of static in een 10x zo kleine ruimte gezien, en dat was bizar intens.

Conclusie: graag tot volgend jaar!