Luisteren en lezen met Kangding Ray
Inge op 19 mei 2008
Tags:ambient, clicks & cuts, interview, Kangding Ray, mp3, Raster-Noton, Urban Explorers
Mijn grootste ontdekking van het Urban Explorers-festival in 2007 was Kangding Ray. Deze Franse producer op het befaamde Raster-Noton-label (met artiesten als Royji Ikeda en Senking) had al in 2006 zijn debuutalbum Stabil afgeleverd, en wist mij daarmee direct te overtuigen. Want alhoewel Raster-Noton bekend staat om zijn kille, koude clicks & cuts, wist Kangding Ray warmte en emotie toe te voegen. Tijdens een gesprek in Dordrecht gaf David Letellier dan ook lachend toen dat hij door labelbaas Carsten Nicolai aangeduid wordt als “de popartiest van het label”.
Dit jaar moet Urban Explorers het zonder hem doen, maar zijn nieuwe album Automne Fold maakt alles direct goed. Wederom weet de producer vanuit zijn studio in Berlijn op ingenieuze wijze ruis, subtiele clicks, beats en melodieën samen te laten vallen. Ditmaal is er zelfs zang aanwezig, waardoor de gemiddelde Raster-Noton-hooligan wel even zal moeten slikken.
Exclusief voor Eclectro biedt Kangding Ray een liveversie van 1 van de platen van Automne Fold aan de bezoekers van deze site aan: ‘A Protest Song’ uit een optreden in Stockholm.
Download Kangding Ray – A Protest Song (live in Stockholm) (mp3)
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ook vertelt hij vol passie aan Eclectro over de achtergronden van zijn nieuwe album.
“Described as a texture, Stabil was like a white glossy surface, a continuous flow of minimal beats and melodies, whereas Automne Fold is more like a black mat bumpy surface. It’s raw, dark and analogic, it has a certain rugosity, it’s also very emotional and personal in a way.
There’s a lot of recordings in this album: conventional instruments like guitars, double bass, violins, piano, but also some analog synths i had the chance to use and record in some studios and places i’ve been to while touring for Stabil.
I used voices in almost every track, but in different ways: cut, stretched, looped processed, or just natural, I treated voice like an instrument, a tool, so some tracks end up sounding like actual songs, but it’s just a result, there’s a sort of irony behind it, a position toward “songwriting” in an experimental musical environment.
The question of meaning is at the center of this album. Automne Fold is an instrumental electronic record, but it’s also an abstract political statement.”
- Beluister fragmenten van Automne Fold
- Beluister hele nummers op MySpace
- Bekijk hieronder de videoclip van ‘Automne Fold’

Voeg Eclectro toe aan Symbaloo
19 mei 2008 om 23:22
Je zou jezelf haast gaan verontschuldigen als je enthousiast wilt doen over bepaalde muziek, maar dit album is gewoon fenomenaal. Ik had bijna dezelfde ervaring als bij de eerste luisterbeurt van The Last Resort van Trentemoller.
19 mei 2008 om 23:32
Wees niet bevreesd: beaumont is een welbekend liefhebber van raster-noton, dus je kunt veilig exclameren en anderzins juichen. En ook al kon het niet, dit album verdient weinig minder.
19 mei 2008 om 23:40
Ik dacht meer aan de Bond van blablabla..
Beaumont heeft gewoon last van het anti-garnier-isme da’s alles :)
20 mei 2008 om 00:06
Speciaal voor Renier, maar nuttig voor velen, een korte inleidende cursus enthousiast doen met minimale inzet van superlatieven.
- Man, wat vind ik deze muziek mooi.
i.p.v. “deze muziek is geniaal”
- Dit is muziek die precies bij mijn smaak past, maar nog niet in mijn kast stond.
i.p.v. “briljante en vernieuwende track”
- Ik kan er geen genoeg van krijgen!
i.p.v. “maakt andere releases bij voorbaat overbodig”
- Het album lijkt te beklijven
i.p.v. “voer voor de jaarlijsten”
Zie voor meer voorbeelden onze folder “gematigd enthousiast maar toch overtuigend schrijven op het Internet 2.0″
MVG,
Toon Dempen
afd. voorlichting en educatie
educatie@bthogvs.nl
20 mei 2008 om 00:13
haha, een gematigd leven telt voor 2 zeker?
vergeet ook Jack van Gelder niet te mailen met zulke tips voor het verslaan van het komende EK
20 mei 2008 om 08:38
Man, wat vind ik deze muziek mooi. Dit is muziek die precies bij mijn smaak past, maar nog niet in mijn kast stond. Ik kan er geen genoeg van krijgen! Het album lijkt te beklijven.
Kort gezegd: geniaal album!
20 mei 2008 om 08:51
WOOT!! Wow Marieke! Onwijs bedankt! Door jouw superrelaxte commentaar ben ik zo enthousiast geworden dat ik dit godgeschenk beluisterd heb! Ik zou dat normaal gesproken niet gedaan hebben bij deze muzieksoort! Maar ik dank je op mijn blote knieen dat je ervoor heb gezorgd dat ik onovertroffen album toch gecheckt hebt!
Nu al mijn nummero uno voor 2008!!!!!
20 mei 2008 om 08:53
*kuch* en ook nog een voor de uitroeptekens: *kuch*
20 mei 2008 om 09:03
Ik hoop niet dat het besmettelijk is…
20 mei 2008 om 09:05
@ Marieke
geniale reactie, als deze reactie als boek was uitgebracht dan stond -ie zeker in mijn kast, voer voor mijn reactiejaarlijst, maakt andere reacties bij voorbaat overbodig
20 mei 2008 om 09:06
die hoofdletters in de namen wel zo te zien
20 mei 2008 om 09:30
GOD, wat een tyfusdik album. Zulke dikke tracks, met die trademark diep bass synths. Kangding Ray zet hier even nieuwe standaarden. Laten we jubelen. Fantastisch. Respect.
20 mei 2008 om 09:40
Ok.. nu begint het flauw te worden
20 mei 2008 om 09:53
leuk bandje trouwes dat Kangding Ray
20 mei 2008 om 17:12
Mooie muziek, tnx!
20 mei 2008 om 23:17
Bedankt voor alle feedback (bedoeld en onbedoeld).
En voor wie de moeite nog niet genomen heeft: luister tussen het reageren eens naar de muziek. Wie weet vind je het ook écht wat :)
21 mei 2008 om 09:35
Nou voorruit dan. Ik heb het gisterenavond geluisterd. Ik vind het een heel erg goed album. Mooie combi van idm en zweverigheid. Ik merk dat ik hem steeds weer wil luisteren omdat ik nieuwe dingen ontdek en omdat het gewoon goed voelt.
25 mei 2008 om 21:11
1x ongevraagd linkspammen lijkt me we wel voldoende Fritzzzz
30 december 2008 om 20:02
[...] Net als Lee Jones vermengt Kangding Ray ‘klassieke’ instrumenten als gitaar, contrabas en piano op subtiele wijze met elektronica. Bij Kangding Ray resulteert dit ambient-lanschappen of in textures zoals hij tegenover Eclectro uitlegde. [...]
1 januari 2009 om 22:34
[...] Net als Lee Jones vermengt Kangding Ray ‘klassieke’ instrumenten als gitaar, contrabas en piano op subtiele wijze met elektronica. Bij Kangding Ray resulteert dit ambient-lanschappen of in textures zoals hij tegenover Eclectro uitlegde. [...]